Category Archives: Κατάντια

Edw Hellas: Έτσι, συνεχίζουμε … Υπνωτισμένοι

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Έτσι, συνεχίζουμε … Υπνωτισμένοι

«Η μόνη αξία που διαθέτει κανείς δε βρίσκεται στην ίδια του την ύπαρξη, αλλά στο πόσο θα εργαστεί για να αποδείξει την αξιοσύνη του». (!!!)

Οι λέξεις έχουν χάσει πια το νόημά τους. Κι εμείς, είμαστε σαν τις διαφημιστικές πινακίδες που λένε διαρκώς ψέματα. Μεγάλα, φανταχτερά κόκκινα ψέματα που φωτίζουν μέσα στη νύχτα. Κι όταν κάποιος μας πιστεύει, χαιρόμαστε, γιατί «Δεν πειράζει να λες και κανένα ψέμα πού και πού, αρκεί να είναι για καλό».

Μ’ αυτό το ψεύτικο και ηλίθιο «ιδανικό» μεγάλωσα κι εγώ, όπως κι εσύ. Και δεν ήταν μόνο αυτό.

Μεγάλωσα επίσης με υποσχέσεις για μία κανονική, «ήσυχη» ζωή με δουλειά, αυτοκίνητο, σπίτι, παιδιά και σκύλο ή γάτες. Έπρεπε όμως να κάνω θυσίες γι’ αυτό και πρώτα απ’ όλα έπρεπε να ξεχάσω πως οι άνθρωποι είμαστε γεννημένοι για να ζούμε ΖΩΝΤΑΝΟΙ και όχι ΝΕΚΡΟΙ.

«Δεν πειράζει όμως, γιατί κι η υπερβολική ζωή είναι κάτι κακό», «Οι άνθρωποι ζωντανοί κι ανεξάρτητοι, θα κατασπαράζαμε ο ένας τον άλλον». Αυτό είναι το μότο την θρησκείας, πολιτικής, οικογένειας… και με αυτή την ανοησία μας μεγαλώνουν μέχρι σήμερα. Του χρειαζόμαστε για να είμαστε άνθρωποι, αυτό μας λένε !!! με αυτό μας μεγαλώνουν. «Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια» οι τρεις πυλώνες κάθε κοινωνίας.

Κι έτσι μεγάλωσα πιστεύοντας πως το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να ακούω τον δάσκαλό, τον παπά, τον λοχαγό, το αφεντικό, τον άντρα, την μαμά, τον μπαμπά … Αυτοί ξέρουν καλύτερα και αν θέλω να γίνω μια μέρα χρήσιμος άνθρωπος πρέπει να είμαι υπάκουη -ος. Δηλ. ΔΟΥΛΟΣ.

Μεγάλωσα πιστεύοντας πως τα ιδανικά και ο αγώνας για την υπεράσπισή τους είναι προνόμιο των παιδιών, των εφήβων και των φοιτητών που όταν ωριμάσουν, θα βρουν το δρόμο τους.

Μεγάλωσα πιστεύοντας πως είμαι εξυπνότερος, καλύτερος, ανώτερος από τους άλλους. Έτσι όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου είναι μία αφόρητη αδικία που όμως πρέπει να υπομείνω καρτερικά υπακούοντας, δουλεύοντας και κάνοντας υπομονή.

«Μπορεί να μην καταφέρεις τα πάντα, αλλά αρκεί να μην τα παρατάς!». Έτσι, συνέχισα να υπακούω, να δουλεύω και να κάνω υπομονή, ελπίζοντας πως κάποια μέρα ή όποια Συμπαντική Μαλακία, η μοίρα, το πλήρωμα του χρόνου θα μου αποδώσει τη δικαιοσύνη που δικαιούμαι.

Εξάλλου, τόσα χρόνια κοίταζα απλώς τη δουλειά μου. Δεν ενόχλησα ποτέ κανέναν. Ήμουν πάντα συνεπής. Γιατί λοιπόν να μην τα καταφέρω;

Αλλά δεν είμαι αχάριστος, γιατί τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα! Είμαι ελεύθερος να κάνω και να λέω ό,τι θέλω. Μπορώ να επιλέξω τη δουλειά της αρεσκείας μου. Μπορώ να φτάσω όσο ψηλά επιθυμώ, αρκεί να κάνω όλα όσα μου έμαθαν από μικρό.

Εξάλλου κι η αξιοπρέπεια κερδίζεται. Κι η αξιοκρατία είναι στα πιο υψηλά ιδανικά μου. Εν ολίγοις, μέχρι να αποδείξεις την αξία σου -την αξία που έχεις ως ύπαρξη, ως έμβιο ον και ως άνθρωπος-, είσαι ένα τίποτα. Η μόνη αξία λοιπόν που διαθέτει κανείς δε βρίσκεται στην ίδια του την ύπαρξη, αλλά στο πόσο θα εργαστεί για να αποδείξει την «αξιοσύνη» του, που συχνά μεταφράζεται μόνο σε χρήμα και σε απόκτηση υλικών σκουπιδιών.

Έχουμε άλλωστε δει πόσα ανάξια Λαμόγια αναγνωρίζονται ώς αξιότητες μόνο και μόνο επειδή με κάποιον τρόπο – που κανέναν δεν νοιάζει ΠΟΙΌΝ ΤΡΌΠΟ- έχουν μπόλικα χρήματα.

Τι έχει προσφέρει ένα άρρωστο παιδί; Με ποιον τρόπο έχει αποδείξει την αξία του; Η απάντηση είναι σκληρή, αλλά είπαμε… «έτσι είναι η ζωή»«Κι η ζωή πολλές φορές είναι σκληρή».

Γι’ αυτό κι εμείς πρέπει να έχουμε το νου μας για να μην έχουμε την ίδια μοίρα με τους άλλους. Και είμαι σίγουρος πως η μοίρα μας θα είναι διαφορετική, αρκεί να κάνουμε όλα όσα μας μάθανε. Να κρατάμε το κεφάλι χαμηλά, να σιωπούμε όποτε χρειάζεται και να δεχόμαστε όλα όσα μας προσφέρονται, ως δώρο. Κι έτσι μια μέρα θα φτάσουμε ψηλά, στον πάτο του βαρελιού.

Κι αν οι λέξεις έχουν χάσει πια το νόημά τους, και τι έγινε; Έτσι κι αλλιώς δε επικοινωνούμε πια. Δε συζητάμε. Απλώς περιμένουμε από τους άλλους να σταματήσουν την λογοδιάρροια για να πούμε κι εμείς με τη σειρά μας ό,τι έχουμε να πούμε. δηλ. Τίποτα.

Για όλα λοιπόν φταίει η κοινωνία. Φταίνε οι πολιτικοί. Φταίνε οι ξένοι. Φταίνε οι άλλοι. Εμείς αυτό που ήταν να κάνουμε, το κάναμε και το κάναμε καλά, λέμε με απύθμενη εγωπάθεια. Σειρά τους τώρα να φανούν κι οι άλλοι αντάξιοι μας, κάνοντας αυτό ακριβώς που κάναμε κι εμείς, δηλ. Τίποτα.

Και αν ποτέ τα καταφέρουν, τότε μόνο συνειδητοποιούν πως όλοι είμαστε άνθρωποι, όχι ίσιοι ούτε φυσικά ίδιοι, αλλά όμως άνθρωποι και πως πρέπει να ζούμε ανεξάρτητοι, γιατί οτιδήποτε άλλο, εκτός από δύσκολο, ηλίθιο, άσκοπο είναι και μάταιο.

Αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνει με το δύσκολο τρόπο, γιατί ο άλλος τρόπος θα ήταν απλώς να το χωρέσουμε στο κεφάλι μας και για να συμβεί αυτό, θα έπρεπε πρώτα να πετάξουμε κάτι απ’ όλα αυτά που μας έχουν μάθει. Και τι ν’ αφήσεις; Αφού όλα τα σκουπίδια τα θεωρείς …πολύτιμα!

Έτσι, συνεχίζουμε …Υπνωτισμένοι και άξιοι

Ε.Λ.

Advertisements

Τροπή… Άλλοι την πατήσαν και άλλοι όχι… Διαβάζετε λοιπόν προσεκτικά και όλα τα κείμενα για να καταλαβαίνετε απο μόνοι σας… «Συνέντευξη : Μπαμπινιώτης – Τσίμας «

Τροπή….

Άλλοι την πατήσαν και άλλοι όχι… Διαβάζετε λοιπόν προσεκτικά και όλα τα κείμενα για να καταλαβαίνετε απο μόνοι σας… «Συνέντευξη : Μπαμπινιώτης – Τσίμας «

 

Ηχηρή παρέμβαση του ακαδημαϊκού Γεωργίου Μπαμπινιώτη, ο οποίος σε συνέντευξη που έδωσε στον «αμερόληπτο« δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα είπε -μεταξύ άλλων:
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Η ελληνική γλώσσα κατακρεουργείται καθημερινά. Να σας δώσω ένα παράδειγμα: Διαρκώς ακούμε για την κατάληψη της βίλα Αμαλίας ή ότι έγινε ανακατάληψη της βίλα Αμαλία.
 Και σας ρωτώ. Η λέξη βίλα δεν κλίνεται;
 Αν δεν το γνωρίζετε η βίλα προέρχεται από το ιταλικό villa και είναι λέξη ελληνοποιημένη, όπως η κατσαρόλα, όπως οι ολυμπιονίκες της άρσης βαρών.
Και πρέπει να κλίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της γραμματικής.
 Δε λέμε: Το καπάκι της κατσαρόλα.
Ούτε θα πούμε: Αυθαίρετες οι βίλα των υπουργών.
http://3.bp.blogspot.com/-4IovSIG-cW4/UPMtd8eTJkI/AAAAAAAAGW0/kr4lpTUwqvo/s320/maria_callas2.jpgΓια να το καταλάβετε καλύτερα θα σας αναφέρω ένα άλλο παράδειγμα: Τη Μαρία Κάλλας.
Η Κάλλας, όπως γνωρίζετε, ήταν Ελληνίδα. Ως Ελληνίδα η γενική του ονόματος της είναι: Της Μαρίας Κάλλας. Και όχι της Μαρία Κάλλας.
Αντίστοιχα πρέπει να λέμε: Η κατάληψη της βίλας Κάλλας και όχι της βίλα Κάλλας.
ΤΣΙΜΑΣ: Μπορεί αυτό να συμβαίνει επειδή γράφεται με λατινικούς χαρακτήρες. Villa Amalias.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Κι αυτό είναι λάθος. Τι ήταν η Αμαλία; Βασίλισσα της Αγγλίας;
ΤΣΙΜΑΣ: Βίλα Αμαλίας, λοιπόν.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Ακριβώς! Η βίλα, της βίλας, οι βίλες, των βιλών.
ΤΣΙΜΑΣ: Και τι έχετε να πείτε για το χαρακτηρισμό «μαλακισμένα» που ακούστηκε στον αέρα από γνωστό δημοσιογράφο;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Καθόλου δε με ξάφνιασε. Ουδείς φαυλότερος των πολιτικών, αν δεν υπήρχαν οι δημοσιογράφοι. Η έκφραση του κυρίου δεν ήταν μόνο απρεπής, αλλά και σημειολογικά εσφαλμένη. Θα σας εξηγήσω.
Το «μαλακισμένος» είναι μετοχή του ρήματος: Μαλακίζομαι.  Αυτό προέρχεται από το αρχαίο: Μαλακία, παράγωγο της λέξεως «μαλακός».
Καθόλου νεολογισμός δεν είναι αυτές οι λέξεις. Σας θυμίζω το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο: «Και περιήγεν ο Ιησούς τας πόλεις πάσας και τας κώμας, διδάσκων εν ταις συναγωγαίς αυτών και κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας και θεραπεύων πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία.»
Αλλά η ρίζα της λέξης είναι αρχαιοελληνική.
http://1.bp.blogspot.com/-NqGlKkFNvIk/UPMuVjPOIaI/AAAAAAAAGXQ/3h1g5-uAmEM/s200/13470309151.jpg
Στην Αρχαία Ελλάδα συνηθιζόταν η έκφραση: «Μαλάκας πολίτης», η οποία ήταν συνώνυμη του «ιδιώτης».
Ιδιώτης ήταν ο πολίτης που δεν ασχολείτο με τα πολιτικά.
Η ιδιωτεία, για τους αρχαίους ημών προγόνους, ήταν κατάπτυστη. Εξ ου και το λατινογενές idiot, το οποίο προέρχεται από τον ιδιώτη και σημαίνει ηλίθιος.
 Ο ιδιώτης περιφρονητικά αποκαλείτο μαλάκας πολίτης.
 Και ακόμα πιο πίσω αν κοιτάξουμε, στα ομηρικά έπη θα βρούμε την έκφραση: «Αιδώς, Αργείοι».
Αυτή προέρχεται από την Ιλιάδα:
«Αιδώς γαρ εν κακοίσιν ουδέν ωφελεί. Η γαρ σιωπή τω λαλούντι σύμμαχος.»
Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ως εξής: Το να δείχνεσαι ντροπαλός ανάμεσα σε κακούς δεν ωφελεί καθόλου, γιατί η σιωπή η δική σου γίνεται τότε σύμμαχος του κακού, που φλυαρεί.
 Αν, με λίγα λόγια, εσύ ακούς τους φαύλους και δε μιλάς γίνεσαι σύμμαχος τους.
 Αρχικά η έκφραση ήταν: «Αιδώς, μαλάκες».
Αλλά με τα χρόνια εκφυλίστηκε σε αυτό που όλοι γνωρίζουμε.
 Ας μου πει, λοιπόν, ο κύριος Καμπουράκης. Ποιοι είναι οι ιδιώτες, ποιοι είναι οι μαλάκες που σιωπούν, ποια είναι τα μαλακισμένα της εποχής μας;
http://1.bp.blogspot.com/-WtzTgh0Ti9g/UPMusVarXQI/AAAAAAAAGXo/9PRS9pOkvv0/s1600/posa-xrimata-pairnoun-oi-tremis-pretenteris-tsimas-apo-to-Mega-1-315x236.jpg
Οι καταληψίες των βιλών ή οι έχοντες το ακατοίκητο τηλεθεατές του Μέγκα και των υπόλοιπων καναλιών;
ΤΣΙΜΑΣ: Το Μέγκα είναι αμερόληπτο, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Φυσικά! Και ο κώλος της μαϊμούς είναι πράσινος.
ΤΣΙΜΑΣ: Σας βρίσκω λίγο επιθετικό.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Κι εγώ σας βρίσκω αρκετά ηλίθιο, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα.
ΤΣΙΜΑΣ: Ας πούμε κάτι άλλο. Τι γνώμη έχετε για τη δήλωση βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ευθαρσώς είπε ότι είναι αναρχικός, ενώ ο πρόεδρος του κόμματος, την ίδια μέρα, δήλωσε ότι είναι νοικοκυραίοι κι αυτοί.
Αυτό δεν είναι οξύμωρο;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Καταρχάς κάνατε λάθος χρήση του επιρρήματος ευθαρσώς, το οποίο δηλώνει θάρρος, ενώ εσείς, έτσι πιστεύω, θέλατε να δείξετε το θράσος του. Όσον αφορά το οξύμωρο της δήλωσης. Όχι! Καθόλου! Που το βλέπετε το οξύμωρο;
ΤΣΙΜΑΣ: Μα. Αναρχικός νοικοκυραίος;
http://2.bp.blogspot.com/-Ta5AvPWROs0/UPMvBHwt4NI/AAAAAAAAGXw/IYi9udxYsHw/s1600/128714.jpg
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Και λοιπόν; Δε γνωρίζετε το βιβλίο του Πεσόα «Ο αναρχικός τραπεζίτης»; Αυτό δεν είναι οξύμωρο;
ΤΣΙΜΑΣ: Δεν το έχω διαβάσει, οπότε δεν μπορώ να πω.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Κακώς! Θα έπρεπε να διαβάζετε και μερικά βιβλία, εσείς οι δημοσιογράφοι, αντί μόνο να γράφετε. Θα σας εξηγήσω: Ο αναρχικός νοικοκυραίος είναι ένας άμεσα νοικοκυραίος, ο οποίος αντιμάχεται τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος από τον πυρήνα του, την ίδια την οικογένεια.
ΤΣΙΜΑΣ: Σας βρίσκω πολύ αριστεριστή, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Σταματήστε να λέτε «σας βρίσκω», γιατί αρχίζω να πιστεύω ότι μου παίρνει συνέντευξη η Μενεγάκη.  Και ναι! Είμαι αριστεριστής. Γιατί, καταρχάς, δεν είμαι διορισμένος σε κανένα υπουργείο. Αν με ξανακάνουν υπουργό παιδείας θα ανασκευάσω τις δηλώσεις μου.
Και ναι, είμαι αριστεριστής, γιατί. Είμαι ακαδημαϊκός.
Οι ακαδημαϊκοί κύκλοι, όπως και οι εκκλησιαστικοί, είναι κύκλοι ομόκεντροι της εξουσίας.
Έτσι, αφού αντιλαμβάνομαι μια αλλαγή προς την αριστερά, προετοιμάζομαι να ακολουθήσω το ρεύμα της εποχής μου.
Κανένας ακαδημαϊκός ή καταξιωμένος διανοούμενος δεν είναι, ποτέ, ριζοσπαστικός.
Δείτε την κυρία Κική Δημουλά. Δέκα μέρες πριν τις εκλογές του Ιουνίου υπέγραψε δήλωση νομιμοφροσύνης, μαζί με άλλους τριάντα, εκείνο το περιβόητο: «Τολμήστε!»
Τώρα, που βλέπει ότι η παλίρροια αλλάζει, μιλάει στα ξένα περιοδικά για χάος.
http://4.bp.blogspot.com/-hkqmNzAhz7c/UPMvVWcKlYI/AAAAAAAAGX4/B1HRYDY56Eo/s400/kyverniste+BHMA.jpg
Προετοιμάζεται κι εκείνη για την αλλαγή εξουσίας και νοοτροπίας.
Αν ήταν η Χρυσή Αυγή που διεκδικούσε την εξουσία η κυρία Δημουλά θα γινόταν ένας άλλος Έζρα Πάουντ. Και διαβάστε κάνα βιβλίο για να καταλάβετε τι εννοώ.
ΤΣΙΜΑΣ: Δηλαδή πιστεύετε ότι η διανόηση συμπορεύεται με την εξουσία, ανεξαρτήτως του. χρώματος της;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Πάντα! Η αποδεχτή διανόηση. Οι λογοτέχνες, οι λόγιοι, οι καλλιτέχνες και πανεπιστημιακοί που προβάλλονται και προοδεύουν, γιατί αλλιώς θα βρισκόντουσαν στα ρείθρα της επικαιρότητας.
ΤΣΙΜΑΣ: Υπάρχει κάποιος λογοτέχνης που πιστεύετε ότι βρίσκεται εκτός. νομιμότητας;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Τώρα πια, μόνο οι μπλογοτέχνες.
ΤΣΙΜΑΣ: Ορίστε;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Οι μπλόγκερ. Γιατί αυτοί δρουν ανεξέλεγκτα.
ΤΣΙΜΑΣ: Οι μπλόγκερ. Υπάρχει κάποιος που ξεχωρίζετε από αυτούς;
http://3.bp.blogspot.com/-_UwyNtXleeo/UPMwL5pyFQI/AAAAAAAAGYE/j6DvKM74eE4/s320/%CE%A6%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%AC%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%82-nb17400.jpg
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Πολλοί. Ο μόνος που μου έρχεται τώρα στον νου είναι ο Γελωτοποιός, ο οποίος πρέπει να βελτιώσει το συντακτικό του και να μην παρασύρεται από την κυκλοθυμικότητα του, αλλά κατά τα άλλα είναι αξιόλογος.
ΤΣΙΜΑΣ: Γελωτοποιός, λοιπόν.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Το σημειώσατε; Για να το ψάξει η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος;
ΤΣΙΜΑΣ: Με προσβάλετε, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Ελάτε, κύριε Τσίμα, ας είμαστε ειλικρινείς. Όλοι το ξέρουν ότι είστε ρουφιάνοι.
ΤΣΙΜΑΣ: Διακόπτουμε για διαφημίσεις και θα συνεχίσουμε με τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Ναι! Πως θα μάθουν τα παιδιά να ανάβουν φωτιές για να ζεσταίνονται.
ΤΣΙΜΑΣ: Διακόπτουμε.
Άλλες αναρτήσεις για το ίδιο θέμα απο όλες τις ιδεολογίες για να δείτε αντιλήψεις συμπεριφορές και να συγκρίνετε με την καθημερινότητά σας… μπας και βελτιωθούμε όλοι και να διαβάζουμε πραγματικά και να κρίνουμε απο μόνοι μας την μούφα…
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μπορείτε να αντιληφθείτε ποιοι το αντιληφθήκαν απο την αρχή ποιοι ποτέ και ποιοί το «μαζέψαν» μετά…
 
έτσι απλά την πρώτη σελίδα του google search… (αυτοί είμαστε…για αυτό αν δεν συνειδητοποιούμε παρά χαζεύουμε , θα πάμε κατα διαόλου…)

Βρισκόμαστε στο 50% της υποτίμησης που έχουν σχεδιάσει | DefenceNet.gr

02/21/2013 – 14:38

 Η μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική παραπλάνηση στην Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών είναι ότι το μνημόνιο έχει στόχο τη διάσωση της χώρας και την ομαλή έξοδό της από την κρίση.

Όπως αποκαλύπτουν σήμερα τα «Επίκαιρα», το πρόγραμμα της τρόικας αποσκοπεί σε μια ες αεί υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων ως δομικό στοιχείο της συνταγής και όχι ως μεταβατικό στάδιο που θα οδηγήσει στην ανάκαμψη.

Τα στοιχεία που παρουσιάζει στο κείμενό του ο χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής, Πάνος Παναγιώτου, αποδεικνύουν ότι η εφαρμογή του μνημονίου, το οποίο έχει στόχο να κρατήσει την Ελλάδα στο ευρώ, μέχρι να ολοκληρωθεί θα έχει επιφέρει συνέπειες εξίσου καταστροφικές με αυτές ενδεχόμενης επιστροφής της χώρας στη δραχμή.

Η περαιτέρω φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας θα είναι αντίστοιχη με αυτή που θα επικρατούσε αν η Ελλάδα υιοθετούσε πάλι το εθνικό νόμισμά της, με τη διαφορά ότι δεν θα έχει τα οφέλη απ’ αυτό αλλά ούτε και προοπτική ανάκαμψης. Θα πρόκειται στην ουσία για ένα βιοτικό επίπεδο επιστροφής στη δραχμή, εντός ευρώ όμως.

Το 2009 οι ενέργειες της νεοεκλεγείσας κυβέρνησης Παπανδρέου, έδωσαν μια άλλη διάσταση στα οικονομικά προβλήματα της χώρας, κάνοντας μέσα σε μια νύχτα την πτώχευσή της και την προσφυγή σε ένα μηχανισμό στήριξης ουσιαστικά αναπόφευκτες.

Αυτό διαφαίνεται και στην παραδοχή, ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009, του υπουργού Οικονομικών, Γιώργου Παπακωνσταντίνου, όπως αποτυπώνεται σε «ευαίσθητο» έγγραφο της αμερικάνικης πρεσβείας στην Αθήνα που διέρρευσε στα Wikileaks.

Όπως αναφέρουν τα «Επίκαιρα», σύμφωνα με το έγγραφο, σε εμπιστευτικές συζητήσεις που έγιναν στις 18 και 21 Δεκεμβρίου στην Αθήνα μεταξύ του αμερικανού εκπροσώπου του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ για θέματα Ευρώπης, Μάθιου Χάαρσαγκερ, και αξιωματούχων της ελληνικής κυβέρνησης και των ελληνικών τραπεζών, ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, Γ. Παπακωνσταντίνου, είπε ότι «υπάρχει η συνειδητοποίηση πως μια χώρα της Ευρωζώνης μπορεί να πτωχεύσει και ότι η ΕΕ ή το ΔΝΤ θα πρέπει να παράσχουν στήριξη αν προκύψει μια τέτοια κατάσταση».

Έξι μήνες αργότερα η Ελλάδα υπέγραφε το μνημόνιο συνεργασίας με το ΔΝΤ. Οι επίσημες προβλέψεις της τρόικας και ελληνικής κυβέρνησης έκαναν λόγο για επιστροφή της Ελλάδας στην ανάπτυξη και στις αγορές στα τέλη του 2012.

Η πραγματική πρόβλεψη του ΔΝΤ, ωστόσο, ήταν διαφορετική απ’ αυτή που δημοσιεύτηκε το 2010 απλώς και μόνο για να πειστεί ο ελληνικός λαός να αποδεχτεί το μνημόνιο και ήταν πολύ πιο κοντά σε αυτή που δημοσιεύτηκε στην πέμπτη αναθεώρηση του προγράμματος, όπου αναφέρονται τα εξής: «Η ανάπτυξη αναμένεται να παραμείνει χαμηλότερα από τα μέσα προ κρίσης επίπεδα για μια παρατεταμένη περίοδο εντός του πλαισίου της εμπειρίας από χώρες που υλοποίησαν εσωτερικές υποτιμήσεις. Στην πραγματικότητα, η απαραίτητη ανακατανομή των πόρων προς τον εμπορεύσιμο τομέα δείχνει ότι η τρέχουσα ύφεση έχει ένα σημαντικό συστατικό μονιμότητας».

Είμαστε ακόμη στο 50% της εσωτερικής υποτίμησης

Δεν είναι τυχαίο που ο σημερινός υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, προβλέπει την αθροιστική συρρίκνωση του ΑΕΠ της Ελλάδας στο 25% μέχρι το 2014 ούτε θα πρέπει να αποτελέσει έκπληξη αν το ΑΕΠ μειωθεί ακόμη περισσότερο, αφού αυτό θα αποτελεί απλώς αναθεωρημένο στόχο του μνημονίου, το οποίο εξαρχής επιδιώκει την ύφεση ως μέσο επίτευξης της επιθυμητής εσωτερικής υποτίμησης. Ούτε θα πρέπει να θεωρείται συμπτωματική η απογείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ, αλλά «παράπλευρη απώλεια», την οποία η τρόικα και η ελληνική κυβέρνηση γνώριζαν και αποδέχτηκαν απ’ την πρώτη στιγμή, αφού η εσωτερική υποτίμηση προκαλεί ύφεση και η ύφεση μείωση του ΑΕΠ και εκτίναξη του λόγου χρέους/ΑΕΠ.

Έτσι, στην πραγματικότητα η πτώχευση της Ελλάδας δεν ήταν μια απροσδόκητη συνέπεια του μνημονίου ή της αποτυχίας υλοποίησής του, καθώς το ίδιο το μνημόνιο αποτελεί από την πρώτη στιγμή το πρόγραμμα ελεγχόμενης χρεοκοπίας της χώρας, με μοναδικό στόχο αυτή να κρατηθεί πάση θυσία εντός ευρώ για να μην απειληθούν ευρωπαϊκά και άλλα συμφέροντα.

Σύμφωνα με δύο ανεξάρτητες εκθέσεις, η πρώτη από το ίδρυμα Open Europe στο Λονδίνο και η δεύτερη από το πανεπιστήμιο London School of Economics και το ίδρυμα CERP, η Ελλάδα μέχρι στιγμής έχει πετύχει μόλις το μισό της εσωτερικής υποτίμησης που επιθυμεί η τρόικα και προβλέπεται στο μνημόνιο. Σε συνομιλία που είχε ο συντάκτης του κειμένου με τον επικεφαλής της έρευνας για την έκθεση του Open Europe, Ραούλ Ρουπάρελ, είπε ρητά και κατηγορηματικά ότι η Ελλάδα έχει να υποστεί από δω και πέρα «άλλο τόσο» εσωτερική υποτίμηση όσο υπέστη μέχρι τα τέλη του 2012.

Είναι λοιπόν δεδομένο ότι για την τρόικα η εσωτερική υποτίμηση και επομένως η ύφεση και η αύξηση της ανεργίας πρέπει να συνεχιστούν μέχρι η Ελλάδα να θεωρείται ανταγωνιστική έναντι της Γερμανίας μέσα στην Ευρωζώνη και κάτι τέτοιο συνεπάγεται περισσότερα μέτρα και μεγαλύτερη οικονομική αποδυνάμωση των Ελλήνων, με άμεσους ή έμμεσους τρόπους.

Η Ελλάδα λοιπόν χρειάζεται το συντομότερο μια νέα συμφωνία, αφενός με τους πολίτες και αφετέρου με τους εταίρους της, Ευρωπαίους ή μη, η οποία θα πρέπει να έχει βραχυπρόθεσμους και ρεαλιστικούς στόχους και ουσιαστική και μακροπρόθεσμη προοπτική.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

CYNICAL: Το τέλος της κοινωνίας

CYNICAL: Το τέλος της κοινωνίας.

 
Μπορεί στην αρχή  να τους ταρακούνησε λίγο, αλλά δεν κράτησε για πολύ. Γρήγορα γρήγορα, και όσο οι απανταχού κυβερνήσεις τους κανάκευαν με πακτωλούς χρημάτων, που  ρουφούσαν με την ταχύτητα του φωτός από τις τσέπες των υποτελών τους, κατάλαβαν πως μέσα της η κρίση έκρυβε θησαυρό. Αφού πείστηκαν πως το βιός τους δεν θα κινδύνευε άλλο, αλλά τουναντίον θα αυγάτιζε, είδαν πως θα μπορούσαν  άκοπα να εξασφαλίσουν κι άλλα, εξ ίσου σημαντικά, καβάντζα για το μέλλον. 
 
Τα μαχαίρια βγήκαν απ’ τις κρυψώνες, οι μισθοί, μάνι μάνι κόπηκαν στη μέση, το ίδιο και οι συντάξεις, τα εργοστάσια, οι επιχειρήσεις, και οι δημόσιες υπηρεσίες πήραν το Ok ν’ αρχίσουν να αδειάζουν καραβιές εργαζομένων στις απανταχού χωματερές της ανεργίας, κι όλα αυτά νομότυπα, από μαγαζάκια παρασκευής νομοθετικών προϊόντων φασόν, που στήθηκαν νυχτιάτικα στα τρίτα υπόγεια της βουλής από ιδιοτελείς, καιροσκόπους, μωροφιλόδοξους ράφτες, ικανούς μόνο στο να ξεπατικώνουν με ακρίβεια τα πατρόν που τούς πάσαραν καθημερινά απ’ έξω, οι πάτρωνές τους από τον κόσμο των ισχυρών.
 
Η κρίση αυτή θα περάσει στην ιστορία σαν η κρίση της μεγάλης αρπαγής και της μεγάλης αναδιανομής  του πλούτου από τους κάτω στους επάνω. Αυτό, όμως, είναι το ένα μόνο σκέλος.
 
Διότι υπάρχει και το άλλο σκέλος, αυτό του τέλους της αναδιανομής από τους πάνω προς τους κάτω, όσο αυτή υπήρχε, έστω και λυμφατική τα τελευταία χρόνια, μέσα από τη φορολογία και τις ασφαλιστικές εισφορές. 
 
Κι αυτό το τέλος, η κατάργηση δηλαδή μιας οιονεί αλληλεγγύης ανάμεσα στα μέλη μιας κοινωνίας για να μπορεί τέλος πάντων να εκλαμβάνεται ως τέτοια, θα είναι και το σήμα κατατεθέν της νέας εποχής που κυοφορείται στις μέρες μας. Το κράτος, ως ο τροχονόμος των μεταβιβάσεων και της εξισορρόπησης των ανισοτήτων αποχωρεί, τίποτε πλέον δεν θα μοιράζεται, παρά μόνον από φορολογικά εκπίπτουσες φιλανθρωπίες, και ο καθένας θα είναι πλέον μόνος του, αυτός κι η μοίρα του. 
 
Η ασφάλιση θα γίνει ιδιωτική, δηλαδή θα παίρνει κάποιος σύνταξη μόνο εφ΄ όσον έχει να πληρώσει. Η περίθαλψη θα γίνει ιδιωτική, δηλαδή κάποιος θα γιατρεύεται μόνο αν έχει να πληρώσει, αλλιώς ψόφος. Η εκπαίδευση θα γίνει ιδιωτική, δηλαδή κάποιος θα μαθαίνει γράμματα, μόνο αν έχει να πληρώσει, αλλιώς στούρνος και νεο-ναζί, κάποιος θα ταξιδεύει μόνο αν έχει να πληρώσει. Και επειδή όλο και πιο λίγοι θα έχουν να πληρώσουν, τόσο και θα ακριβαίνουν  οι«υπηρεσίες» αυτές που κάποτε λέγονταν κοινωνικά αγαθά, και όχι υπηρεσίες. Και όλο και περισσότεροι θα αποκλείονται έτσι από τη χρήση τους.
 
Φυσικά, ο μετασχηματισμός αυτός, η μετακύλιση του κόστους δηλαδή, στον κάθε «χρήστη« τελικά, θα έχει ως αποτέλεσμα την εκμηδένιση σχεδόν της φορολογίας των από πάνω, μιας και δεν θα υπάρχει ούτε αγαθό, ούτε κοινωνία για να συνεισφέρουν. Πράγμα, που συνεπάγεται μια δεύτερη, ακόμα μεγαλύτερη αναδιανομή από τους κάτω στους επάνω. 
 
Αν ακόμα αρνούμαστε να τα δούμε όπως υλοποιούνται μέρα τη μέρα μπροστά στα μάτια μας, δεν μπορούμε να κάνουμε και πως δεν τ’ ακούμε, καθώς έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Τα «κοινωνικά αγαθά» έχουν εξοριστεί από τις «υπηρεσίες» και οι «δικαιούχοι κοινωνικών αγαθών» από τους μοναδικούς «χρήστες». 
 
Διάβαζα χτες για τα τρένα στην Αγγλία, όπου τα εισιτήρια τα τελευταία δέκα χρόνια αυξήθηκαν κατά 50%,  (εννοείται της κανονικής θέσης, γιατί της πρώτης μειώθηκαν),πολύ παραπάνω απ’ τον πληθωρισμό.  Όλο και λιγότεροι μπορούν πια να τα χρησιμοποιούν, ενώ αυτοί που θίγονται είναι και οι φτωχότεροι, καθότι για να αντιμετωπίσουν τα υψηλά ενοίκια στις πόλεις καταφεύγουν σε πιο απομακρυσμένες περιοχές. Για έναν χαμηλόμισθο, οι ημερήσιες μεταφορές αντιπροσωπεύουν πλέον το 25% του μισθού του, ενώ μόνο το 5% ενός υψηλόμισθου. Οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών δεν αντιλαμβάνονται τις μεταφορές σαν κοινωνικό αγαθό και δεν τις επιδοτούν από τα γενικά φορολογικά έσοδα. Αντίθετα μεταφέρουν το κόστος αποκλειστικά στον χρήστη, ο οποίος όμως αδυνατεί να αντεπεξέλθει. 
 
Ιδιωτικοποιήσεις δεν συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα, συμβαίνουν σχεδόν παντού. Οι Ιδιωτικοποιήσεις δεν γίνονται για εισπρακτικούς λόγους, όπως μας λένε στην Ελλάδα, για να εξοφλήσουμε τάχα τους δανειστές, αλλά για την ολοκληρωτική μετάγγιση του όποιου αίματος έχει απομείνει στους από κάτω, προς τους επάνω. 
 
Οι Ιδιωτικοποιήσεις, λοιπόν, δεν είναι παρά τα καρφιά που θα σφαλίσουν το φέρετρο της κοινωνίας, και η ταφόπλακα στο μνήμα της. Από δω και πέρα, όπως και όσο μπορεί ο καθείς να πορευτεί. Και όταν ο άνθρωπος μένει μόνος, αγριεύει. Πολύ και ανεξέλεγκτα.

 

H ΓΣΕΕ, το μνημόνιο 2, το συμβούλιο επικρατείας και το ΚΤΕΛ Χαλκιδικής

H ΓΣΕΕ, το μνημόνιο 2, το συμβούλιο επικρατείας και το ΚΤΕΛ Χαλκιδικής.

Την Παρασκευή εκδικάστηκε  η προσφυγή της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και μερικών σωματείων εργαζομένων  στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της Πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ 6/2012 Μνημόνιο ΙΙ) με την οποία επιβλήθηκαν τραγικές μειώσεις στους  μισθούς του ιδιωτικού τομέα και ξηλώθηκαν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας .

Οι οργανώσεις των εργαζομένων παρέθεσαν  μεταξύ άλλων τις καταδικαστικές αποφάσεις της Ελλάδας από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας,  ενώ Συμβούλιο της Ευρώπης ζήτησε από το ΣτΕ την ακύρωση της 6ης ΠΥΣ/2012 επειδή τα μέτρα καταλύουν τον πυρήνα θεμελιωδών ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που προστατεύονται από το Σύνταγμα και τις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας.

Η νομική γραμμή των εργαζομένων επικεντρώθηκε στην επίκληση του δημοσίου συμφέροντος από την πλευρά της Κυβέρνηση, που δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την καταπάτηση κάθε έννοιας εργατικού δικαίου αλλά και του ίδιου του Συντάγματος.

Παρέμβαση υπέρ του Δημοσίου και κατά της προσφυγής των οργανώσεων έκανε το ΚΤΕΛ Χαλκιδικής, που όχι μόνο οι πρόσφατες   απολύσεις  υπαλλήλων εκεί κρίθηκαν από το Πρωτοδικείο παράνομες και αντισυνταγματικές, αλλά έχει ιστορικό κινητοποιήσεων των εργαζομένων πάνω από 2 χρόνια. Δικηγόροιτου ΚΤΕΛ ήταν ο Γερμανοτραφής επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Νομικής του ΑΠΘ  Κωνσταντίνος Γώγος,  και η  Ευφημία Παπαϊωάννου.

Τις επόμενες ημέρες θα κατατεθούν και τα σχετικά υπομνήματα στο Συμβούλιο της Επικρατείας ώστε να εκδοθεί η οριστική απόφαση.

Η ΓΣΕΕ  διαδίδει πως θα προσφύγει στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενώ ο Παναγόπουλος και οι άλλοι κρατικοδίαιτοι συνδικαλΗστές θεωρούνται τελειωμένη υπόθεση, καθώς η χούντα μεθοδεύει να αποφασίζει η ίδια για το ύψος του κατώτερου μισθού από τον ερχόμενο Απρίλιο

ΣΤΡΟΥΓΚ: Φτώχεια Καταραμένη: Οι 18 Πιο Καταθλιπτικές Αγγελίες Για Δουλειά Αυτή Τη Στιγμή Στη «Χρυσή Ευκαιρία».

ΣΤΡΟΥΓΚ: Φτώχεια Καταραμένη: Οι 18 Πιο Καταθλιπτικές Αγγελίες Για Δουλειά Αυτή Τη Στιγμή Στη «Χρυσή Ευκαιρία»..





Για τρία πράγματα ευχαριστώ το Θεό κάθε βράδυ πριν πέσω για ύπνο. Που δεν είμαι σε φυλακή, που δεν είμαι γαύρος και που δεν έχω να ξυπνήσω νωρίς την επόμενη για να ψάξω δουλειά στη Χρυσή Ευκαιρία. 
Οι σελίδες και το σάιτ της συγκεκριμένης εφημερίδας είναι εκεί που πάνε τα παιδικά όνειρα για να κλείσουν τα λαχανί ματάκια τους και να τα φάνε οι γύπες. Μια νεκρή ζώνη όπου βρέχει Απελπισία. Και ειδικά τώρα, με τη σημερινή φάση στην οικονομία, οι μισές αγγελίες τής Χρυσής Ευκαιρίας θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από ένα κωλοδάχτυλο κι έναν αριθμό τηλεφώνου και το νόημα να είναι ίδιο. Οι θέσεις εργασίας που έχουν απομείνει αυτή τη στιγμή σε κάνουν να νιώθεις βρώμικος μέσα σου. Παντού κομπιναδόροι, εκβιαστές, λεχρίτες και νταβάδες. Είναι χειρότερα κι απ’ τη Γλυφάδα.
Ακολουθούν 18 αποδείξεις αυτού, 18 αγγελίες για δουλειά που αναρτήθηκαν τις τελευταίες 3-4 μέρες. Φόρα γαλότσες και ξέχνα λίγο Ακτή και Αυγή, γιατί η Ευκαιρία είναι η πιο τρομακτική «Χρυσή» αυτή τη στιγμή. 





1.
 
Ζευγάρι θεούσων γέρων με ευαίσθητη μύτη θέλει την αδερφή σου για δουλικό= η πρώτη-πρώτη θέση εργασίας που δημιουργεί πάντα μια δεξιά κυβέρνηση.


2.
Εδώ είμαστε! Σταματήστε ό,τι κάνετε! (σσ: εκτός αν οδηγάτε) Δυόμισι χιλιάρικα το τριωράκι! Χοντρικά σου λέω όσο ο Ντρογκμπά στην Κίνα!
Παρ’ τους ΤΩΡΑ τηλέφωνο και εξήγησέ τους τί θλιβεροί φουκαράδες που είναι, μα έχεις βρει καλύτερο αγοοόρι και κλείνεις από στιγμή σε στιγμή για
3.
… μια τριαρού και πάνω
Και οι δύο αυτές είναι αγγελίες εταιριών τύπου «Χέοπας»: αυτών που ντιλάρεις Αλοιφή Για Κάλους Από Αλόη και παίρνεις ποσοστό από όσους ψήσεις να το πουλάνε και απ’ όσους άλλους ψήσουν μετά εκείνοι και γίνεται μια πυραμιδάρα ΝΑ, αλλά βασικά καταλήγεις να παρακαλάς το σόι σου μήπως πάρει κανένας έστω ένα από συμπόνοια.
Δεν λένε αλήθεια άρα αυτού του τύπου οι αγγελίες και επίσης δεν λένε ψέματα. Το θεωρητικό περιθώριο κέρδους είναι, όντως, άπειρο. Γι’ αυτό και οι Χέοπες δίνουν πόνο φαραωνικών διαστάσεων:


4.
«… μα και η σκοτεινή πλευρά της σόου-μπιζ: το ανελέητο κυνηγητό των παπαράτσι, τα πρωτοσέλιδα διαζύγια, η πτώση μπροστά στις απατηλές λάμψεις των φλας.» 



5.
Λοιπόν αυτή είναι η πιο καταθλιπτική απ’ όλες. Διάβασέ την προσεκτικά. Στοιχειώδεις απαιτήσεις. Φλου αντικείμενο. E-mail αντί για τηλέφωνο. 
Δεν υπάρχει καν θέση εργασίας. Ο τύπος που έβαλε αυτήν την αγγελία δεν προσφέρει δουλειά. Ο τύπος που έβαλε αυτή την αγγελία θέλει το mail σου για να το πουλήσει σε spammers, ή επειδή είναι spammer ο ίδιος. Και μάλιστα -δώσε βάση- το καλό σου μέιλ, αυτό που φυλάς για βιογραφικά, όχι το άλλο τη χαβούζα. 
Μιλάω απολύτως σοβαρά, το έχω ψάξει, αυτό είναι κάτι υπαρκτό που το κάνουν άνθρωποι, γύρω μας. Είμαι ταυτόχρονα εντυπωσιασμένος και βέβαιος πως κάπου θα πετύχω τη μαμά αυτού που το σκέφτηκε.


6.
 …




7. 



    
 
 
 



8. 
 
 
 
 
9.
 
 


10.
 
Α, το γνωστό πρόβλημα όταν είσαι 12-15 και θες να φτιάξεις μπάντα. Ο γαμημένος ο μπασίστας. Εκείνη την ηλικία καταλήγουν οι Ούννοι στα ντραμς, οι ποζεράδες κιθάρα και το μπάσο είναι σαν να παίζεις τέρμα στη μπάλα και δεν το θέλει κανείς. 
Και στο λέω εγώ, που εκείνη την ηλικία προσπάθησα να φτιάξω τους Μ.Ο.Μ., ελληνόφωνο ατμοσφαιρικό black. Τους ξέρεις σήμερα τους Μ.Ο.Μ; Δεν τους ξέρεις. Ακριβώς. Γι’ αυτό σου λέω. Τσακίστε τους μπασίστες σε κάθε γειτονιά.


 
11.
 
– «Ναι γεια τηλεφωνώ για την αγγελία, nο problemo να σου σκάσω αβλεπί ένα εικοσάρι για να βγάλεις εφημερίδα…»
– «Έκτακτα.»
– «… αλλά είμαι λίγο σαύρα εμφανισιακά».
– «ΠΩΣ ΤΟΛΜΑΣ ΚΩΛΟΚΡΕΑΣ, Η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
 
Μου ‘χει εξάψει την περιέργεια τώρα όμως η εφημερίδα που επανεκδίδεται. Ποια να είναι; Μακάρι να είναι η Score. Από πολιτικές η Traffic μακάρι.
Γάμαγε η Traffic.
 



12.


Έχεις σκεφτεί ποτέ πόσο παράξενο είναι που οι αγγελίες ζητάνε με τέτοια εμμονή «νέους» και «φοιτητές«; Είναι μήπως επειδή πίσω από όλες τις δουλειές βρίσκεται στην πραγματικότητα ο Αντώνης Σαμαράκης και θέλει να βοηθήσει τους νέους που είναι η φωτεινή ελπίδα του τόπου μας; Ή μήπως κάποιος ευεργέτης τύπου Τοσίτσας που θέλει να στηρίξει με αυτόν τον τρόπο τους σημερινούς φοιτητές/αυριανούς επιστήμονες; Δεν βγάζει νόημα. Ο νέος και άπειρος είναι, και άμυαλος. Γιατί θες μόνο νέους λοιπόν; Κάμερα σε ‘μένα, προσωπική μαρτυρία.

Στη δουλειά μου βγάζω 7 κατοστάρικα το μήνα. Ζω μόνος μου. Η νεαρότερη συνάδελφος μου η Μαρία (ας πούμε), βγάζει επίσης 7 κατοστάρικα – και μένει με τους δικούς της. Άρα, αν εγώ βγάζω 700 ευρώ και η Μαρία βγάζει 700 ευρώ, η Μαρία βγάζει 700 ευρώ περισσότερα από εμένα!

Δηλαδή: της Μαρίας και να της κόψεις το μισθό, στο παπάρι της, αφού και πάλι από πάνω θα είναι. Νέα είναι, τη συντηρούν οι δικοί της, δεν θα τσινίσει όσο εγώ. Κι έτσι, ένα κοινωνικό γεγονός (το ότι οι Έλληνες μένουν με τους δικούς τους ως τα 30) γίνεται οικονομικό (ρίχνοντας τους μισθούς) και η αιτία θρέφει το αποτέλεσμα και αυτό ξανά την αιτία και να λοιπόν γιατί συγκεκριμένα στην Ελλάδα, με τους νέους στο βυζί της μάνας τους μέχρι τα 30, μπορούν και μειώνονται οι μισθοί με τέτοιο ρυθμό χωρίς να ανοίξει μυτη. Και δίνουν και μια ωραιότατη, στέρεη δικαιολογία για να συνεχίσουμε να μένουμε με τη μάνα μας χωρίς ενοχές.



13.

 

Αν ψάχνεις για δουλειά, ένα πράγμα μόνο είναι καλύτερο από το να είσαι νέος: το να είσαι νέα

«Πωλήτρια«. Μόνο. Δεν μας τις κλέβουν οι ξένοι τις δουλειές, οι γκόμενες μας τις κλέβουν. Κάθε εχέφρων χλιμίτζουρας εργοδότης θα προτιμήσει ένα κορίτσι για τη θέση την οποία θα μπορούσε να έχει και κάποιος μη-κορίτσι. Είναι θεόστεγνος σεξισμός αυτό, δεν είναι πλάκα. Είναι στέρηση δικαιώματος στην εργασία για τον μισό πληθυσμό, αν ψάξω στάνταρ θα βρω καμια Συνθήκη Ανθρώπινων Δικαιωμάτων να τραβάει τα βυζιά της για αυτό.

Και το πράγμα έχει εκραγεί τα τελευταία 1-2 χρόνια. Και εκεί που απλά έτρωγες Καιάδα από ρουχάδικα/γκαρσονιλίκια, τώρα γκόμενες καταλαμβάνουν και τις έσχατες κλάιν δουλειές που είχαν απομείνει στο φύλο μου. Γκόμενες σε βενζινάδικα. Σεκιούριτι γκόμενες. Διάβολε, πριν λίγο καιρό μου ήρθε πίτσα από γκόμενα ντιλίβερι, και μάλιστα καυλάκι! Άνοιξα την πόρτα και άρχισε να παίζει ένα σαξόφωνο από κάπου και ξαφνικά ήμουν με μπουρνούζι και κάτω δεξιά στην οθόνη βγήκε σήμα «3-d γυαλιά».



14.


Α ναι γεια σου. Έρχεται ένας σουβλατζής από τη Μεταμόρφωση και σου γαμάει την εργατική τάξη, κατάλαβες φίλε μου. 





15.


Όντως, καλός και ο συνταξιούχος, για τους ίδιους λόγους με τον φοιτητή: έχει μια κάβα κάθε μήνα. Βασικά, ο μόνος τρόπος να βρεις δουλειά αυτή τη στιγμή, είναι να μην πολυχρειάζεσαι το μισθό.

Άρα, ανακεφαλαίωση: ποιοι έχουν δουλειά σε αυτόν τον τόπο; Τα κορίτσια μέχρι 25 και οι γέροι. Άρα αυτοί μπορούν να ξοδέψουν άρα κάπως πρέπει να προσαρμοστούμε όλοι σε αυτούς και να ακούμε Melisses και να βλέπουμε Τούρκικα.



16.

Ώπα, αδερφέ… Δηλαδή αυτές που ακούγονται από πίσω παράθυρο στο LiveJasmin και λένε πως είναι από «AMARO’USION, ATTIK’E» και «‘AGHIOI AN’ARGUROI» είναι ΑΛΗΘΙΝΕΣ και πράγματι ΔΙΨΟΥΝ για το ΠΕΟΣ ΜΟΥ;;;;;!!11; Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΞΑΝΑ! 

 
 
17.
Συμφωνώ, το «michel.de.liapi@yahoo.com» θα ήταν πολύ προφανές.
 
 
18.
 
ΟΚ, τίμιο. Αν και η τιμή μου κάνει κάπως. Πρέπει να είναι τίποτα άρρωστο για να είναι τόσο ψηλά η ταρίφα, τύπου «Donkeys VS Specifically Greek Ass». Θα το αγόραζα το «Donkeys VS Specifically Greek Ass».