Category Archives: Αριστερά

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ – Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΤΑΞΙΚΟ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΤΑΞΙΚΟ

Η εξελισσόμενη επιδημία εξαιτίας του κορονοιού είναι μια τεράστια μάχη για όλο το εργατικό κίνημα. Για να προστατεύουμε τη υγεία των εργαζόμενων απέναντι στον κίνδυνο, για να μην αφήσουμε αφεντικά και κυβέρνηση, να φορτώσουν στις πλάτες των εργατών την υγειονομική και οικονομική καταστροφή, που φέρνει η πανδημία. Γιατί μαζί με την υγειονομική κρίση, έρχεται καλπάζοντας και νέα παγκόσμια οικονομική ύφεση. Τα χρηματιστήρια βυθίζονται σε όλο τον κόσμο, και οι φούσκες πάνω στις οποίες στηρίζονταν η παγκόσμια οικονομία είναι έτοιμες να σκάσουν. Αυτή η εξέλιξη θα κάνει την κατάρρευση της Λήμαν Μπράδερς το 2008 να μοιάζει με περίπατο, και αυτό σημαίνει νέο γύρο επιθέσεων σε βάρος των εργατών και των δικαιωμάτων τους.

Σε αυτήν τη κρίση που αντιμετωπίζουμε, πλούσιοι και φτωχοί, αφεντικά και εργάτες, δεν είμαστε το ίδιο. Υπεύθυνη για την εμφάνιση του κορονοιού είναι η βιομηχανία τροφίμων και κρέατος, που στο όνομα του κέρδους δεν διστάζουν να φέρουν σε ανθρώπινους πληθυσμούς, νέους παθογόνους παράγοντες. Υπεύθυνες για την εξάπλωση της επιδημίας και την αδυναμία να την σταματήσουν, είναι οι κυβερνήσεις που έχουν διαλύσει τα δημόσια συστήματα Υγείας, εξαιτίας της διαρκούς λιτότητας όλα τα τελευταία χρόνια. Στην γειτονική Ιταλία, στον πλούσιο βορρά, η δεκαετής διακυβέρνηση από την δεξιά, ιδιωτικοποίησε το πιο αναπτυγμένο σύστημα Υγείας και έτσι σήμερα ο κορονοιός εξαπλώθηκε ανεξέλεγκτα και έχουν εκατοντάδες νεκρούς.

Όπως δεν είμαστε ίδιοι όσον αφορά στις ευθύνες για την εμφάνιση και την εξάπλωση του κορονοιού, δεν είμαστε το ίδιο και στην αντιμετώπιση του. Για τους πλούσιους, με 150 ευρώ μπορείς να κάνεις σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο τεστ για τον κορονοιό, να νοσηλευτείς σε μεγάλες ιδιωτικές κλινικές, να «απομονωθείς» χωρίς οικονομικό κόστος. Για τους φτωχούς υπάρχει η καθημερινή ανάγκη για το μεροκάματο που δεν φτάνει, και αν ασθενήσεις, το διαλυμένο από τις περικοπές Δημόσιο Σύστημα Υγείας.

Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της στα ΜΜΕ, επαναλαμβάνουν συνεχώς την ατομική ευθύνη για την εξάπλωση και την προστασία από τον κορονοιό. Όμως η δημόσια υγεία δεν είναι ατομική υπόθεση. Πώς να προστατευτείς όταν τα δρομολόγια των ΜΜΜ είναι τόσο αραιά εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού και οχημάτων που οι εργαζόμενοι που πηγαίνουν κάθε μέρα στη δουλειά τους, στοιβάζονται σαν σαρδέλες; Πώς να βρεις θεραπεία όταν στα νοσοκομεία το προσωπικό είναι 30.000 λιγότερο από όσο θα έπρεπε να είναι; Όταν οι κλειστές κλίνες ΜΕΘ εξαιτίας έλλειψης προσωπικού ξεπερνάνε τις 100; Όταν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες στενάζουν από την έλλειψη προσωπικού; Ένα ισχυρό Εθνικό Σύστημα Υγείας θα μπορούσε πραγματικά να μας προστατέψει από την πανδημία, αλλά οι πολιτικές περικοπών όλων των τελευταίων χρόνων το έχουν διαλύσει κυριολεκτικά και η ΝΔ συνεχίζει πάρα την πανδημία την ίδια πολιτική.

Ακόμη και τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, είναι μέτρα για τα αφεντικά και όχι για τους εργάτες. Φοροαπαλλαγές για τις εισφορές των εργοδοτών, επιδοτήσεις από το κράτος, μέτρα στήριξης για τις επιχειρήσεις, αναστολή ελέγχων από το ΣΕΠΕ. Αλλά για τους εργάτες που θα κλείσουν οι εργοδότες τις επιχειρήσεις τους το κράτος θα επιδοτεί με συρρικνωμένους μισθούς τους εργαζόμενους. Οι άδειες που θα παίρνουν οι γονείς για να φροντίζουν τα ανήλικα παιδιά τους θα είναι από την καλοκαιρινή άδεια που δικαιούνται.

Ο Μητσοτάκης έχει ήδη δηλώσει ότι θα χρειαστούν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα μια που τους στόχους που είχαν βάλει για πλεονάσματα του 3% που απαιτούν οι δανειστές, δεν πρόκειται να τους πιάσουν. Γι’ αυτό κυβέρνηση και αφεντικά προωθούν για ένα νέο γύρο χτυπήματος των εργατικών δικαιωμάτων. Την ίδια ώρα που ζητάνε να «βάλουμε όλοι πλάτη» για να ξεπεραστεί η κρίση, όχι μόνο σπέρνουν ρατσιστικό δηλητήριο σε βάρος των προσφύγων και των μεταναστών, αλλά προωθούν νομοσχέδια για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων στους Δήμους, την αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Και τα αφεντικά καταπατούν κάθε εργατικό δικαίωμα, με ελαστικοποίηση της εργασίας, απολύσεις, όλα στο όνομα της καταπολέμησης του κορονοιού.

Ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης επιμένει ότι η διέξοδος και από αυτήν την κρίση είναι στα χέρια των εργατών και του κινήματος. Ποτέ, σε καμία κρίση, υγειονομική, οικονομική, πολεμική, περιβαλλοντική, αφεντικά και εργάτες δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα και τις ίδιες λύσεις. Αντί για αναστολή των αγώνων και των απεργιών που ζητάει η κυβέρνηση και συναινεί η αντιπολίτευση και η συνδικαλιστική ηγεσία, αυτό που χρειαζόμαστε είναι η στήριξη όλων των εργατικών αντιστάσεων και το άπλωμα των αγώνων. Χρειαζόμαστε τα Συνδικάτα να μπουν μπροστά στον αγώνα για την προστασία από τον κορονοιό απέναντι σε μια κυβέρνηση που ξοδεύει εκατομμύρια για να πυροβολεί τους πρόσφυγες στα σύνορα αντί να τα δίνει για την Δημόσια Υγεία.

Η απεργία στην υγεία στις 7 Απρίλη είναι κρίσιμη μάχη για όλο το εργατικό κίνημα, γιατί συμπυκνώνει όλες τις μάχες με κέντρο την Δημόσια Υγεία. Κάθε απεργιακή κινητοποίηση όπως η απεργία των σωματείων στις 19 Μάρτη είναι βήμα για να σπάσουμε την συναίνεση που ζητάει η κυβέρνηση για να περάσει τις επιλογές της. Οι μαζικές κινητοποιήσεις στις 8 Μάρτη για την παγκόσμια ημέρα των γυναικών έδειξαν ότι οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες έχουμε αυτήν τη δύναμη. Για να επιβάλλουμε μαζικές προσλήψεις στα νοσοκομεία ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, για να σώσουμε ανθρώπινες ζωές. Για να μην αφήσουμε κυβέρνηση και εργοδότες να χρησιμοποιήσουν τον κορονοιό για να ξηλώσουν εργατικές κατακτήσεις. Για να βάλουμε τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους για δημόσια Υγεία, για ζωή με δικαιώματα, πάνω από τα κέρδη των επιχειρήσεων, πάνω από τα πλεονάσματα και το χρέος.

Αυτήν την μάχη δίνει ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης και καλεί κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη να την δώσουμε μαζί.



Απαιτούμε:

· Άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, όλων των κλάδων και ειδικοτήτων, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, στην Υγεία. Να ανοίξουν όλες οι κλειστές κλίνες ΜΕΘ και οι ανενεργές δομές υγείας.

· Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

· Λεφτά για τα νοσοκομεία, για προμήθεια σε φάρμακα, υγειονομικό υλικό, είδη υγιεινής.

· Μαζικές Προσλήψεις στους ΟΤΑ και σε όλες τις δημόσιες Υπηρεσίες.

· Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, λεφτά για τις δημόσιες συγκοινωνίες για αύξηση της συχνότητας δρομολογίων.

· Διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας. Απαγόρευση των απολύσεων

· Να μην εφαρμοστεί σε καμία επιχείρηση και χωρίς καμία εξαίρεση η κατ’ οίκον εργασία.

· Αδεία με πλήρεις αποδοχές και ασφάλιση σε όσους εργαζόμενους έχουν μικρά παιδιά, σε όσους ασθενήσουν, οι ίδιοι ή τα μέλη των οικογενειών τους, για όσους κλείσει η επιχείρηση που δουλεύουν.

· Αυστηροποίηση των ελέγχων από τις Επιθεωρήσεις Εργασίας σε κλάδους και χώρους δουλειάς.

· Αναστολή πληρωμών προς το Δημόσιο, τις τράπεζες, τις ΔΕΚΟ για τους εργαζόμενους.

· Υλικά προφύλαξης (μάσκες, σαπούνια, αλκοολούχα αντισηπτικά κλπ) δωρεάν από το κράτος σε όλους τους χώρους που υπάρχει συγχρωτισμός. Να παταχτεί η αισχροκέρδεια.

Eνα «πάρτι» στο οποίο όλοι θα ήθελαν να πάνε

6 ΦΕΒ 2016

Το γλέντησε για τα καλά η κεντροδεξιά-κεντροαριστερή διανόηση, τα διαφορά δοχεία σκέψης των αγορών και οι διάφοροι παρατρεχάμενοι ενός πολιτικού συστήματος που αποποιείται των ευθυνών, ενώ μάχεται για το κοινό συμφέρον.
Ομότιμοι, επίτιμοι και επίκουροι κράχτες του νεοφιλελευθερισμού με περγαμηνές, δημοσιοσχεσίτες απολογητές του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού που ασχολούνται και με τη δημοσιογραφία άρπαξαν βιαστικά τα πληκτρολόγια, καταγράφοντας τη βαρυσήμαντη άποψή τους για την Αριστερά (όπως θα ήθελαν να είναι) και για το νόημα του ενός πρώτου χρόνου «αριστερά στην εξουσία» (παρατραβάει αυτό το ανέκδοτο).
Αλλοι με ψυχροπολεμική χαιρεκακία, άλλοι με μετεμφυλιακή συγκατάβαση και συναίνεση, όλοι, όμως, με μια κρυφή χαρά (που δύσκολα κρυβόταν) για την «αποτυχία της ουτοπίας», αποτυχία που γιορτάστηκε σε γήπεδο πολεμικής τέχνης από το ΣΥΡΙΖΑ (να που πανηγυρίζουν κιόλας!). Η χαρά αφορούσε και στην τεράστια ευκαιρία που τους δινόταν να εκδηλώσουν παλιά και νέα μίση κατά κομμουνιστών-συμμοριτών-εαμοβούλγαρων, να επιδοθούν σε μακροβούτια λάσπης με στόχο να λερώσουν, όχι βέβαια την «αριστερή» κυβέρνηση, αλλά την Αριστερά εν γένει, που υποκριτικά ισχυρίζονται ότι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αφού βρήκαν αντίπαλο που και τους ταιριάζει και τους μοιάζει, στην όψη και στα μέσα. Το μόνο που κατάφεραν είναι, φυσικά, να λερωθούν, όπως συμβαίνει πάντα σε όποιον βουτάει στη λάσπη.
Και τι δεν ξαναθυμήθηκαν να γράψουν και να πουν. Για τη βίαιη κατάληψη της εξουσίας από την Αριστερά που έφερε ακόμη περισσότερη βία, για τις αναίμακτες «κοινοβουλευτικές επαναστάσεις» της Λατινικής Αμερικής έως την Σκανδιναβία, που ηττήθηκαν από το ρεαλισμό. Από κοντά και οι περίφημες βιογραφίες τσέπης κατά του σταλινισμού, που είχε πολύ περισσότερα θύματα για την Αριστερά από όσα είχε η θηριωδία του φασισμού και του ναζισμού (καμία ντροπή και χωρίς κουκούλα!). Δε θα μπορούσαν να λείψουν και τα υπολείμματα αυτής της «ιστορικής ανορθογραφίας» που, μυστηριωδώς, τρομάζει ακόμη. Κι ας πρόκειται για απλές καρικατούρες. Ο… σταλινικός καπιταλισμός της Κίνας! Η ρομαντική λιμοκτονία της Κούβας (βλέπετε, ανησυχούν οι χορτάτοι για τους «πεινασμένους» Κουβανούς). Ενώ για τη «κομμουνιστική παράνοια» στην Βόρεια Κορέα τι να πει κανείς; Εκεί ο δικτάτορας τρώει μικρά παιδιά για να… ψηλώσει.
Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί μια αυτοαποκαλούμενη «αριστερή κυβέρνηση» της συμφοράς γιορτάζει τον πρώτο χρόνο της τριτομνημονιακής μιζέριας. Φανταστείτε τι είχε να γίνει αν είχαν απέναντί τους μια πραγματική αριστερή κυβέρνηση!
Ωστόσο, οι δεξιοί επικριτές της κυβέρνησης έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν. Χάρη στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που τόσο επικρίνουν, συνεχίζει να πετσοκόβει το μνημονιακό τσεκούρι και να αρπάζουν τα κομμάτια, κάτι που δεν θα κατάφερναν οι φανατικοί επικριτές της. Εκτός απ’ τα πολιτικά και οικονομικά οφέλη για τους επικριτές, πολλαπλά οφέλη υπάρχουν και στο ιδεολογικό πεδίο. Διότι αυτό το ξεγύμνωμα της «πώς να την πεις αριστερά» καλύπτεται, όχι με φύλλο συκής, αλλά με την επίδειξη της γύμνιας. Κανένα ηθικό πλεονέκτημα!
Ομως, όλα τα «πάρτι» πρέπει κάποτε να τελειώνουν. Και όσοι έχουμε συμφέρον να τελειώνουν θα πρέπει να διδαχτούμε σοβαρά γιατί αυτά τα «πανηγύρια» έχουν σε ρόλο μόνιμου νεροκουβαλητή έναν λαό που αυτοπροσδιορίζεται μονάχα ως ψηφοφόρος. Τώρα, κανείς δεν δικαιούται να πορεύεται σα να μη συνέβη τίποτα. Να εμμένει σε χρεοκοπημένες λογικές για «αριστερή κυβέρνηση», για «μεταβατικά προγράμματα», στη λογική της συνδιαλλαγής και συνδιαχείρισης με το σύστημα και ανάθεσης της λύσης στο «σωτήρα» που θα μας φέρει η κάλπη, έστω με ολίγη φασαρία.
Να γίνει μάθημα το πάθημα. Ακόμη κι αν πρέπει να θυσιαστεί για το σκοπό αυτό η πολιτική φυσιογνωμία του παθόντα. Η εποχή απαιτεί αυτοκριτική (ατομική και συλλογική), απαιτεί να πάμε τη σκέψη παραπέρα. Γιατί μόνο τότε η Αριστερά διατηρεί το πολιτικό και ηθικό πλεονέκτημα για τις αξίες που πρεσβεύει σε σχέση με τις «αξίες» του πλουτισμού πάση θυσία, ακόμη και επί πτωμάτων. «Αξίες» που πρεσβεύει (όσο κι αν κρύβεται), ο ιμπεριαλιστικός-καπιταλιστικός κόσμος. Ενας αντίπαλος που δεν μπορεί να συνετιστεί, να πειστεί από το δίκιο των αιτημάτων και τη δύναμη των αντεπιχειρημάτων. Οχι γιατί είναι κακός και σατανικός, αλλά γιατί αποτελεί όρο ύπαρξης που δεν του δίνει περιθώρια. Υπάρχει αγεφύρωτη αντίθεση ανάμεσα σε αυτόν που του κλέβουν το ψωμί και σε αυτόν που το κλέβει. Και για να κρύψουν την κλεψιά και τη ψευτιά βαφτίζουν αυτήν την αλήθεια «λαϊκισμό» του πεινασμένου, προβάλλοντας την κοροϊδία ότι και ο πρώτος και ο δεύτερος αποτελούν μια «αγαπημένη οικογένεια», σαν δείγμα υψηλού πολιτικού πολιτισμού.
Τις αξίες της Αριστεράς και των αριστερών ιδεών έχουν σαν στόχο τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και οι από τα δεξιά επικριτές του. Γιατί η Αριστερά δεν πάλεψε για μια θέση στο δημόσιο αλλά για το ύψιστο αγαθό της κοινωνικής χειραφέτησης και απελευθέρωσης. Οι «αξίες» του φιλοτομαρισμού είναι καταδικασμένες να αποτύχουν αν θέλουμε να έχουμε μέλλον, ένα μέλλον με κέντρο τον άνθρωπο και όχι την «ανθρωπιά» ως άλλοθι αδιαφορίας για τις βαθύτερες αιτίες της κοινωνικής δυστυχίας.
Παρά τη …στροφή 360ο του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα γύρω από τον εαυτό του (για να καταλήξει σε αυτό που ήταν από την αρχή, ένα μικροαστικό σοσιαλδημοκρατικό μόρφωμα που ενηλικιώθηκε), υπάρχουν ακόμη ραγιάδες, γερμανοτσολιάδες, δωσίλογοι και προσκυνημένοι σε αυτήν τη χώρα. Δεν θα τους εξαφανίζει κανένας «αριστερός ρεαλισμός» και καμία μούντζα. Δεν θα τους εξαφανίζει ο «ρεαλισμός» της εξάρτησης και υποταγής στους ιμπεριαλιστές του κ. Τσίπρα και της κυβέρνησής του που βρήκαν σύμμαχο κατά της τρομοκρατίας στο… κράτος του Ισραήλ.

Προλεταριακή Σημαία