sek online – Ούτε Δύση ούτε Ρωσία – Όχι στα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια πολέμου για την Ουκρανία

sek online – Ούτε Δύση ούτε Ρωσία – Όχι στα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια πολέμου για την Ουκρανία.

Δήλωση της Διεθνούς Σοσιαλιστικής Τάσης

Η εμφάνιση Ρώσων στρατιωτών χωρίς διακριτικά στους δρόμους της Κριμαίας και η αντίδραση της Δύσης και της νέας Ουκρανικής κυβέρνησης, έχουν φέρει την Ουκρανία στο χείλος του πολέμου.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι στέλνει μαχητικά αεροσκάφη και στρατιώτες στην Πολωνία και την Λιθουανία. Καταγγέλλει υποκριτικά την Ρώσικη επέμβαση στην Κριμαία –ξεχνώντας όχι μόνο τους δικούς της πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν αλλά επίσης και το τι έχει κάνει στη δικιά της «πίσω αυλή» όπως τον ναυτικό αποκλεισμό της Κούβας τον Οκτώβρη του 1962 και την εισβολή στον Παναμά τον Δεκέμβρη του 1989.

Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε καμιά από τις δυο πλευρές σε αυτή την σύγκρουση ανάμεσα στον δυτικό και τον ρώσικο ιμπεριαλισμό. Τασσόμαστε ενάντια σε κάθε είδους επέμβαση στην Ουκρανία από οποιοδήποτε κράτος του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ. Επίσης τασσόμαστε ενάντια στην Ρώσικη επέμβαση.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν την παρούσα κρίση για να καθορίσουν το μέλλον της Ουκρανίας σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα. Οι Ρώσοι είχαν επενδύσει στον Βίκτορ Γιανουκόβιτς και μια σειρά πολιτικοί από τη Δύση είχαν παρέμβει άμεσα στις κινητοποιήσεις της πλατείας Μαϊντάν.

Ούτε η Ουάσιγκτον ούτε η Μόσχα έχουν βάλει σκοπό τον πόλεμο, όμως αν η σύγκρουση κλιμακωθεί το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ακριβώς αυτό.

Δεν υπάρχει προοδευτικός ιμπεριαλισμός

Στον σύγχρονο καπιταλισμό ο ιμπεριαλισμός είναι ένα σύστημα οικονομικού και γεωπολιτικού ανταγωνισμού ανάμεσα στις ηγέτιδες δυνάμεις.

Πολλοί άνθρωποι που είναι ειλικρινά αντίθετοι στον πόλεμο και την κοινωνική αδικία ωθούνται να υποστηρίξουν είτε αυτό που θεωρούν προοδευτικό στη Δύση (συνήθως την «εκσυγχρονιστική» ΕΕ) είτε την Ρωσία (συνήθως εκείνοι που έτρεφαν αυταπάτες για τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα της ΕΣΣΔ). Για κάποιους, ιμπεριαλιστική μπορεί να είναι μόνο η Δύση, για κάποιους άλλους, μόνο η Ρωσία.

Πρέπει να απορρίψουμε και τις δυο θέσεις. Το ξεκάθαρο διεθνιστικό σύνθημα «ο κύριος εχθρός είναι στη δική μας πατρίδα» δεν έχει πάψει να ισχύει. Αλλά αυτό δεν είναι το ίδιο με το να παρουσιάζεται ως προοδευτική μια ιμπεριαλιστική δύναμη που τυχαίνει να βρίσκεται σε σύγκρουση με την άρχουσα τάξη του δικού μας κράτους.

Η παράδοση που εκφράζει η Διεθνής Σοσιαλιστική Τάση με το σύνθημα «Ούτε Ουάσιγκτον Ούτε Μόσχα», που κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου βοήθησε σοσιαλιστές να κρατήσουν την ανεξαρτησία τους, είναι σήμερα επίκαιρη όσο ποτέ.

Δυο βασικοί εθνικισμοί

Τον λαό της Ουκρανίας το διχάζουν δυο βασικοί εθνικισμοί αυτή την περίοδο. Αυτοί οι εθνικισμοί στρέφονται για υποστήριξη στις Δυτικές δυνάμεις και στην Ρωσία.

Ο αντιρωσικός εθνικισμός που είναι ισχυρότερος στη Δυτική Ουκρανία έχει βαθιές ρίζες. Η Ρωσία κυριαρχεί στην Ουκρανία από την ανεξαρτησία της το 1991. Η μνήμη της ρώσικης καταπίεσης επί ΕΣΣΔ είναι ακόμα ζωντανή και φτάνει πίσω, στους αγώνες της ανεξαρτησίας του πρώτου μισού του 20ου αιώνα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι οι Τάταροι της Κριμαίας (περίπου το 12% του πληθυσμού της σήμερα) το 1944 είχαν εξοριστεί από τον Στάλιν στο Ουζμπεκιστάν και επέστρεψαν σε επόμενες δεκαετίες. Ο φόβος και η απέχθεια για την ρώσικη ισχύ συνέβαλε στην δημιουργία μια εξιδανικευμένης εικόνας της Δύσης.

Από την άλλη πλευρά, πολλοί από τα εκατομμύρια των ρωσόφωνων ταυτίζονται με την Ρωσία. Μια από τις πρώτες πράξεις της νέας ουκρανικής κυβέρνησης μετά την πτώση του Γιανουκόβιτς ήταν να καταργήσει την ρωσική από επίσημη γλώσσα. Αυτή η κίνηση πυροδότησε μαζικές διαμαρτυρίες στο ανατολικό τμήμα της χώρας.

Το ανέμισμα εθνικιστικών σημαιών στη Δυτική Ουκρανία και των Ρώσικων σημαιών στα ανατολικά, συμβολίζει και ενδυναμώνει αυτούς τους εθνικισμούς και τη διαίρεση των εργατών στα δυο τμήματα της χώρας.

Ο Πούτιν δεν είναι αντιφασιστική δύναμη

Η παρουσία φασιστών υπουργών στην νέα ουκρανική κυβέρνηση είναι χτύπημα σε όσους παλεύουν για κοινωνική αλλαγή και περισσότερη δημοκρατία. Είναι, ωστόσο, προϊόν του σημαντικού ρόλου που έπαιξαν οι φασίστες στην κατάληψη της πλατείας Μαϊντάν. Κάτι τέτοιο έγινε δυνατόν γιατί στην Ουκρανία η αριστερά είναι, ιστορικά, αδύνατη, όμως ταυτόχρονα δημιούργησε και ένα σοβαρό ανάχωμα για την ανάπτυξη μιας οργανωμένης αριστεράς στη διάρκεια των διαδηλώσεων.

Παρόλα αυτά, όσοι ισχυρίζονται ότι η ανατροπή του Γιανουκόβιτς ήταν ένα «φασιστικό πραξικόπημα» παπαγαλίζουν την προπαγάνδα της Μόσχας. Ο Γιανουκόβιτς έπεσε γιατί ένα τμήμα της ολιγαρχίας που πριν τον στήριζε, απέσυρε την στήριξή του μέσα από τις συνθήκες που δημιούργησαν οι μαζικές κινητοποιήσεις και οι θάνατοι περίπου εκατό διαδηλωτών.

Η παρουσία φασιστών στην κυβέρνηση δεν δικαιολογεί στο παραμικρό την επέμβαση του Πούτιν στην Ουκρανία. Είναι γελοίος ο ισχυρισμός ότι ο Πούτιν πολεμάει τον φασισμό. Στην Ρωσία χρησιμοποιεί τον ακροδεξιό πολιτικό Βλαδιμίρ Ζιρινόφσκι και κάνει τα στραβά μάτια στη δράση των φασιστικών ομάδων. Δεδομένης της αδυναμίας της Αριστεράς στην Ουκρανία, η ρώσικη επέμβαση δυναμώνει όλα τα εθνικιστικά ρεύματα ανάμεσα σε αυτά και τους φασίστες.

Από την άλλη, η Δύση δεν βλέπει κανένα εμπόδιο στην στήριξη της νέας κυβέρνησης από την συμμετοχή φασιστών υπουργών σ’ αυτήν. Δυτικοί πολιτικοί ήταν έτοιμοι να συναντηθούν και να μοιραστούν το ίδιο βήμα με ηγέτες των φασιστών στη Μαϊντάν.

Οι αντεργατικές επιθέσεις και η αντίσταση

Εκτός από τις αντεργατικές επιθέσεις των Ουκρανών πολιτικών που υπηρετούν τα συμφέροντα των ολιγαρχών, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προσθέτουν και τις δικές τους επιθέσεις στο βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων στην Ουκρανία. Το κονδύλι των 11 δις ευρώ που υποσχέθηκε ως βοήθεια η ΕΕ, εξαρτάται από την συμφωνία με το ΔΝΤ και τις περικοπές που θα την συνοδεύουν. Για παράδειγμα, το ΔΝΤ επιμένει στην κατάργηση της επιδότησης στη τιμή των καυσίμων. Από την άλλη, η Γκαζπρόμ προχώρησε στην κατάργηση της έκπτωσης στη τιμή του φυσικού αερίου που είχε προσφέρει ο Πούτιν στον Γιανουκόβιτς με έναρξη από 1 Απρίλη.

Τόσο στη δυτική όσο και στην ανατολική Ουκρανία και στη Μαϊντάν και στις φιλορωσικές συγκεντρώσεις, η αντίθεση στη κυριαρχία των ολιγαρχών είναι διαδεδομένη. Όμως, οι εθνικιστικές διαιρέσεις εμποδίζουν προς το παρόν την ενότητα των εργατών και των φτωχών ενάντια στους ολιγάρχες.

Η ελπίδα για το μέλλον βρίσκεται στους ενωμένους αγώνες και απεργίες των εργατών ενάντια σε όλους τους ολιγάρχες, στο ξεπέρασμα των εθνικισμών που προσφέρουν υποστήριξη στα πολεμικά παιχνίδια των ιμπεριαλιστών. Η έκρηξη αγανάκτησης που οδήγησε στη Μαϊντάν ενάντια στον Γιανουκόβιτς είχε στη βάση της την αντίθεση στη φτώχεια, την λιτότητα και τις ιδιωτικοποιήσεις που επέβαλαν στο λαό της Ουκρανίας όλες οι μερίδες των ολιγαρχών, η ΕΕ με το ΔΝΤ αλλά και η Μόσχα.

Αυτό μπορεί να μοιάζει μακρινή προοπτική σήμερα, όμως το παράδειγμα της Βοσνίας, όπου ένα εργατικό κίνημα αντιπαλεύει τα εθνικιστικά μίση που προκάλεσαν εκατό χιλιάδες νεκρούς σε μια χώρα τεσσάρων εκατομμυρίων, δείχνει ότι είναι δυνατόν μια τέτοια ενότητα να γίνει πραγματικότητα. Αν η αριστερά στην Ευρώπη κλιμακώσει την πάλη της ενάντια στην επέμβαση και ενάντια στη λιτότητα, θα συμβάλει στην ανάπτυξη μιας αριστερής εναλλακτικής προοπτικής στην Ουκρανία.

Το Συντονιστικό της Διεθνούς Σοσιαλιστικής Τάσης, 9 Μάρτη 2014

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s