Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2012

olympia.gr

20120929-141442.jpg«Το ελληνικό πρόγραμμα δε βγαίνει» επανέλαβε ο Αλέξης Τσίπρας από το Αμβούργο στη διάρκεια ομιλίας του σε συνέδριο της εφημερίδας «Die Zeit».

Όπως είπε, τα προωθούμενα μέτρα είναι πρωτοφανή σε σκληρότητα, ενώ εκτίμησε ότι «θα βυθίσουν την Ελλάδα σε ακόμα πιο μεγάλη ύφεση και φτώχεια. Και δεν έχουν κανένα αντίδοτο. Ούτε, φυσικά, την επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη. Γιατί δεν αποτελεί αντίδοτο η παράταση στο λάθος».

Δείτε την αρχική δημοσίευση 89 επιπλέον λέξεις

Advertisements

olympia.gr

Η εμμονή της Τρόικα για 15.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων μέχρι το τέλος του χρόνου, τις οποίες μάλιστα αποσυνδέει από το συνολικό «πακέτο» των 150.000 αποχωρήσεων ως το τέλος του 2015, οδηγούν προς την «έξοδο» τον Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Αντώνη Μανιτάκη.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 148 επιπλέον λέξεις

Stop Alimentarius

Στo FOOD, Inc, ο σκηνοθέτης Robert Kenner σηκώνει το πέπλο για τη βιομηχανία τροφίμων της Αμερικής, εκθέτοντας την τεράστια εκβιομηχάνιση που έχει κρυφτεί από τον Αμερικανό καταναλωτή και δεν συμβαδίζει με τους ρυθμιστικούς οργανισμούς USDA και FDA.

Ο εφοδιασμός των τροφίμων του έθνους τώρα ελέγχεται από μια χούφτα εταιριών που θέτουν συχνά κέρδος πάνω από την υγεία των καταναλωτών, την ποιότητα ζωής του γεωργού, την ασφάλεια των εργαζομένων και του

Δείτε την αρχική δημοσίευση 138 επιπλέον λέξεις

olympia.gr

1. Επωνυμία και όνομα των καταγγελλόντων: Εθελοντές Μακράς Θητείας του Στρατού Ξηράς, της Πολεμικής Αεροπορίας και του Πολεμικού Ναυτικού

2.Αντιπροσωπευόμενοι από : τον δικηγόρο Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Α.Μ. 5582) Γεώργιο Εμμανουηλίδη του Μιχαήλ.

3.Υπηκοότητα: Ελληνική

4.Διεύθυνση ή έδρα: Στουρνάρη 32 – Αθήνα – Τ.Κ. 10433 – Ελλάδα

5.Tηλέφωνο/φαξ/ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: τηλ.:210-5226613/fax:2105241943/email:emmangeo@hotmail.gr

6.Τομέας και τόπος/τόποι δραστηριότητας: Ελληνική Επικράτεια

7.Κράτος μέλος ή δημόσιος οργανισμός που δεν έχει, κατά την άποψη του καταγγέλοντος, τηρήσει το κοινοτικό δίκαιο: Ελλάδα

8.Όσο το δυνατόν ακριβέστερη έκθεση των καταγγελλόμενων γεγονότων:

Η παράγραφος 1 άρθρου 4 του Ελληνικού Συντάγματος επιτάσσει «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου».

Η αρχή της ισότητας που καθιερώνεται με τη συνταγματική αυτή διάταξη

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.456 επιπλέον λέξεις

olympia.gr

20120929-191023.jpgΠολλοί δήμοι στην Ελλάδα, στο πλαίσιο ανάπτυξης της συνεργασίας μεταξύ των Ελληνικών και Γερμανικών δήμων, όπως τόσο ωραία το γράφουν, και έχοντας ως στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας και αύξηση της απασχόλησης, σε συνεργασία με την γερμανική υπηρεσία εύρεσης εργασίας, καλεί όλους τους νέους ανέργους των δήμων έως 30 ετών, που επιθυμούν να εργαστούν στην ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας να επικοινωνούν με τα τηλ.: …
Οι ενδιαφερόμενοι, θα πρέπει να ενημερώσουν τις αρμόδιες υπηρεσίες των δήμων για το

Δείτε την αρχική δημοσίευση 184 επιπλέον λέξεις

ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Ζητώντας την παραίτηση της κυβέρνησης, δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές ανταποκρίθηκαν το Σάββατο στο κάλεσμα του κινήματος των «Αγανακτισμένων» και συγκεντρώθηκαν – μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής – γύρω από το κτίριο της Βουλής στη Μαδρίτη, για τρίτη φορά σε μία εβδομάδα, καταγγέλλοντας τις περικοπές που προτείνει η κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι. Ογκώδης διαδήλωση έγινε και στη Λισαβώνα, όπου οι εργαζόμενοι σχεδιάζουν γενική απεργία για τις προσεχείς ημέρες.

Οι Ισπανοί συγκεντρώθηκαν στην Πουέρτα ντε Σολ και στην πλατεία με το άγαλμα του Ποσειδώνα, αμφότερες μερικές εκατοντάδες μέτρα από το Κοινοβούλιο.

«Παραιτηθείτε» και «Δημοκρατία» έγραφαν τα πλακάτ που κρατούσαν οι συγκεντρωμένοι, οι οποίοι φώναζαν συνθήματα όπως «Αυτοί δεν μας εκπροσωπούν».

Οι δρόμοι στην γύρω περιοχή είχαν κλείσει με την Αστυνομία να έχει στήσει φράχτες εμποδίζοντας την πρόσβαση. Το κτίριο του κοινοβουλίου ήταν περικυκλωμένο από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις.

Την ώρα που η ανεργία στη χώρα αυξάνεται διαρκώς – βρίσκεται στο 24,63% του…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 292 επιπλέον λέξεις

You Pay Your Crisis: Από την “αθωότητα των μουσουλμάνων” στις Pussy Riot και τον πατέρα Παστίτσιο: Η ανάγκη για κάποιες διακρίσεις.

You Pay Your Crisis: Από την “αθωότητα των μουσουλμάνων” στις Pussy Riot και τον πατέρα Παστίτσιο: Η ανάγκη για κάποιες διακρίσεις..

του Νίκου Προγούλη
Η σύγκρουση της ελευθερίας της έκφρασης με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις ή την πολιτισμική ταυτότητα κάποιων ομάδων είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο που έρχεται ξανά και ξανά στην επικαιρότητα. Μπορούμε, από τα σχετικά πρόσφατα, να θυμηθούμε τις γελοιογραφίες του Μωάμεθ από δυτικούς γελοιογράφους μερικά χρόνια πριν, που ξεσήκωσαν ταραχές στον ισλαμικό κόσμο, ή στα καθ΄ημάς, την έκθεση οutlook το 2004, (όπου ο Καρατζαφέρης είχε απαιτήσει να κατέβει ένας πίνακας που έδειχνε ένας πέος να χύνει στο σταυρό), κλπ, κλπ.
Η μεγάλη μερίδα των απόψεων που τάσσεται υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, (ότι μορφή κι αν έχει αυτή, π.χ. πρόκληση, χλεύη, γελοιοποίηση, κλπ), μιλάει συλλήβδην για “σκοταδισμό”, “επιστροφή στον μεσαίωνα”, κλπ, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις επισημαίνεται ότι οι θιγόμενοι έχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά: για παράδειγμα, αν είναι χριστιανοί, επικαλούνται τις αξίες του δυτικού πολιτισμού και του διαφωτισμού όταν πρόκειται για την προσβολή άλλων θρησκειών, ενώ όταν στο στόχαστρο της σάτιρας μπαίνει η δική τους θρησκεία, τότε ο διαφωτισμός πάει περίπατο.
Θα προσπαθήσουμε εδώ να βάλουμε κάποια κριτήρια που διαχωρίζουν αυτές τις περιπτώσεις, γιατί κατά τη γνώμη μας, είναι φανερό ότι σε κάποιες περιπτώσεις πρόκειται για κριτική, έστω και άκομψη, που θα έπρεπε όμως να είναι ελεύθερη, ενώ σε άλλες περιπτώσεις πρόκειται για πολεμική πράξη.

Κριτήριο 1ο, και βασικότερο, είναι το αν η κριτική, (πρόκληση, γελοιοποίηση, κλπ), έρχεται “εκ των έσω” ή “εκ των έξω” σε μια εθνική, ή πολιτισμική ή θρησκευτική ομάδα. Αν έρχεται εκ των έσω, είναι, γενικά μιλώντας, θεμιτή. Αν απαγορευόταν, μπλοκάρεται οποιαδήποτε αλλαγή ή εξέλιξη στις αντιλήψεις, που μπορεί να την επιθυμεί ένα σημαντικό μέρος της ομάδας, και να αποκλείεται επειδή κανείς δεν επιτρέπεται να αμφισβητήσει να κριτικάρει, να σατιρίσει, με οποιονδήποτε τρόπο. Αν, όμως, έρχεται “εκ των έξω” αποτιμάται διαφορετικά, γιατί πρόκειται για πολεμική πράξη. Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα μια γελοιογραφία για τον Μωάμεθ από έναν Σαουδάραβα γελοιογράφο, (αν μπορούμε να φανταστούμε ποτέ κάτι τέτοιο), και άλλο από έναν Δανό ή Ολλανδό. Αντίστοιχα, ένας Ιρανός γελοιογράφος π.χ. που σατιρίζει τον Χριστό, δεν ενδιαφέρεται για το ζήτημα πραγματικά, αλλά δυσφημίζει τον “εχθρό” με σκοπό να οξύνει μια αντιπαράθεση που, επί της ουσίας δεν έχει θρησκευτικό διακύβευμα. Με αυτό το κριτήριο, η “αθωότητα των μουσουλμάνων”, είναι ένα εργαλείο πολεμικής προπαγάνδας, ενώ ο “Παστίτσιος” είναι κάτι τελείως διαφορετικό, αφού πρόκειται για το κατασκεύασμα ενός Έλληνα και, τυπικά τουλάχιστον, Χριστιανού όπως όλοι μας,
Ακόμη πιο καθαρά γίνονται τα πράγματα όταν συνυπολογίσουμε, επικουρικά, ένα 2ο κριτήριο,αυτό της ισχύος: Όταν αυτός που δυσφημίζει, σατιρίζει, προσβάλλει, κλπ είναι όχι μόνο από τους απ΄έξω, αλλά και σε θέση ισχύος, τότε πρόκειται για κανονική επίθεση. Για να δώσω ένα παράδειγμα, ενώ ο πίνακας στο outlook, (δεν αναφέρομαι καθόλου στην καλλιτεχνική του αξία), είναι θεμιτός αν προέρχεται από έναν ζωγράφο που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μετέχει του δυτικού – χριστιανικού πολιτισμού, είναι απαράδεκτος αν προέρχεται από έναν Τούρκο ζωγράφο, ειδικά στα μάτια μιας χριστιανικής μειονότητας που μένει στην Τουρκία και η οποία λογικά αισθάνεται απειλούμενη. Για να μη δίνουμε όμως υποθετικά παραδείγματα, στη σημερινή πραγματικότητα, ο συνήθης στόχος τέτοιου τύπου είναι το Ισλάμ, με το οποίο μάλιστα η Δύση τυχαίνει να είναι σε σύγκρουση σε διάφορα επίπεδα, κυρίως όμως της γεωπολιτικής σφαίρας, οπότε τέτοιες πράξεις προετοιμάζουν το έδαφος για έναν πόλεμο άνευ ενδοιασμών, κατατάσσοντας τον αντίπαλο “εκτός πολιτισμού”. Αυτό δεν είναι κάτι διαφορετικό από το “πας μη Έλλην Βάρβαρος” των αρχαίων, που σημαίνει ότι αφού ο άλλος είναι, τάχα, πολιτισμικά υποδεέστερος, μπορώ και να τον πολεμήσω και να τον πάρω δούλο, χωρίς να του αναγνωρίζω δικαιώματα που επιφυλάσσω για μένα και τους ομοίους μου μόνο.
Ένα 3ο κριτήριο, σαφώς λιγότερο σημαντικό, είναι το πόσο επιθετικά βγαίνει προς τα έξω η προσβολή, όχι σαν περιεχόμενο, αλλά σαν κανάλι επικοινωνίας. Που σημαίνει, ότι όποιος θέλει πάει στο outlook και βλέπει τον πίνακα, όποιος δεν θέλει, δεν πάει. Όποιος θέλει μπαίνει στοfacebook και βλέπει τον “Παστίτσιο” ή το θεωρεί σαχλαμάρα και το προσπερνάει. Σχετικά, διαφορετική είναι η περίπτωση των “pussy riot” που, αν και κριτικάρουν “εκ των έσω” αφού μετέχουν του Ρωσικού πολιτισμού, δεν ανέβασαν το τραγούδι τους στο internet, για να το ακούσει όποιος θέλει, αλλά μπήκαν σε εκκλησία την ώρα λειτουργίας και το “επέβαλλαν” σε ένα κοινό που κατά τεκμήριο δεν ήταν δικό τους.
Φυσικά, υπάρχουν περιπτώσεις που δεν μπορούν να καλυφθούν από τα κριτήρια που βάζουμε, ενώ άλλες που βρίσκονται σε “γκρίζα ζώνη”, ειδικά σε περιπτώσεις μειονοτήτων που έχουν, εν μέρει μόνο, ενσωματωθεί σε ξένες κοινωνίες. Επίσης πολλοί θα αμφισβητήσουν την καθαρότητα του “μέσα” και του “έξω” αλλάζοντας κατά το δοκούν το εύρος που έχουν. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, κάποιος να ισχυριστεί ότι όποιος σατιρίζει σαν τον “παστίτσιο” είναι έξω από την κοινότητα που συγκροτούν οι χριστιανοπατριώτες, επομένως είναι επιτιθέμενος και καλώς τον συνέλαβαν. Εδώ, η δική μου θέση είναι ότι δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα.
Όλοι οι “Έλληνες Ορθόδοξοι”, ακόμη κι αν δεν πιστεύουν, πάντως λούζονται την ορθοδοξία με διάφορους τρόπους: από την υποχρεωτική και εν αγνοία βάπτισή τους, τα θρησκευτικά και το κατηχητικό στα μαθητικά χρόνια, μέχρι τους μισθούς των παπάδων που βγαίνουν από τον κρατικό προϋπολογισμό, κι ακόμη την επιρροή του παπαδιαριού σε κάθε ζωτική δραστηριότητα εντός Ελλάδος, για να αφήσουμε την εμπλοκή του σε οικονομικά σκάνδαλα. Όλοι αυτοί λοιπόν είναι σαφώς “εκ των έσω” και έχουν δικαίωμα να κριτικάρουν.